چرا بعضی جاها از اون چیزی که هستیم خجالت می کشیم و چهره دیگه ای که نیستیم از خودمون نشون می دیم یا برای رسیدن به هدفی نقابی به صورت می زنیم که چهره واقعیمون رو پنهان کنه . البته نه اینکه همیشه چهره واقعی بد باشه ، ولی بعضی موقعها فکر می کنیم بدِ یا در حد اون موقعیت خاص نیست و تصمیم می گیریم یه چهره دیگه از خودمون نشون بدیم تا به خواستمون برسیم که معمولا هم سعی می کنیم چهره بهتری از خودمون نشون بدیم .

اگه دوست داریم چهره بهتری بین مردم داشته باشیم یا یه وجهه خاصی داشته باشیم چرا به جای تظاهر ، سعی نمی کنیم به اون چیزی که می خواهیم برسیم  تا دیگه نیازی به نقش بازی کردن نباشه و ترس از افشا شدن چهره واقعی .

البته من نمی خوام شعار بدم و واقعیات جامعه رو ندیده بگیرم و شرایطی که شخص رو وادار به چنین کاری می کنه چون ممکنه یکی مجبور به تظاهر کردن بشه ، ولی در شرایط عادی می تونیم کمتر از خودمون دور بشیم . 

 

این روزا به وبلاگهای مختلف که سر می زنم یا توی اجتماع دور و برم ، خیلی جاها به صورت مستقیم یا غیر مستقیم حرف از غم جدایی و بی وفایی زده می شه ! بطوریکه از حد متعارف خیلی بیشتر و نگران کننده است .

چه عواملی باعث این همه جدایی و ضربه خوردن عده زیادی از جوونها می شه ؟

جواب دادن به این سوال نیاز به یه کار کارشناسی داره و با مطالعه دقیق شرایط اجتماعی ، اقتصادی ، فرهنگی و روحی و روانی افراد می شه این عوامل رو شناخت . ( که البته کار من نیست .)

ولی از دید یه فرد عادی می شه چند دلیل رو برای این قضیه عنوان کرد :

۱- شتابزدگی و عدم انتخاب صحیح 

۲- کمبودهای عاطفی

۳- عدم ظرفیت کافی برای تحمل و حل مشکلات بعدی

۴- شرایط اقتصادی

۵- عدم گذشت

۶- فرار از شرایط موجود

۷- جبر زمانه

دلایل فوق به ترتیب اولیت ردیف نشدن و بسته هر مورد اولویتها فرق می کنه و ممکنه یک یا چند دلیل عامل جدایی شده باشه .

توضیح هر یک از دلایل بالا به درازا می کشه که از حوصله این پست خارجه . ممکنه دلایله دیگه ای هم وجود داشته باشه که از دید من مخفی مونده . این جداییها به هر دلیل که اتفاق افتاده باشه داره بیش از اندازه زیاد می شه که این نگران کننده است و ممکنه آسیبهای جدی به خانواده و اجتماع بزنه .

باید فکری کرد .