اگر امر بر کسی مشتبه شود که آدم بزرگی است و این شخص دارای جایگاهی باشد و بخواهد با حرفهای قشنگ و مزین شده به مقدسات مردم را دور خود جمع کند در حالی که حقیقت 180 درجه برعکس باشد چه باید کرد ؟ در قبال چنین شخصی چه موضعی باید گرفت ؟

اگر به او گفته بشه که سرّ تو عیان شده و همه می دونن که تو چه جور آدمی هستی ، چرا اینقدر سجاده آب می کشی ، پیشینه و حال تو رو همه می دونن دست از کارت بردار . ولی با وجود اینکه خودش هم می دونه دیگه دستش رو شده باز به راهش ادامه می ده و همینجور مردم رو نفهم فرض می کنه و با حرکات و حرفاش به شعور مردم توهین می کنه .

باده نوشی که در او روی و ریایی نبود   **  بهتر از زهد فروشی که در او روی و ریاست

ما نه رندان ریاییـــــم و حــــریفان نفاق  **   آن که او عالم سر است بدین حال گواست

واعظان کاین جلوه در محراب و منبر می کنند     *     چون به خلوت می روند آن کار دیگر می کنند

مشکلی دارم ز دانشمند مجلس باز پرس         *      توبه فرمایان چرا خود توبه کمتر می کنند 

گوییا  باور  نمی دارند  روز  داوری                   *     این همه قلب و دغل در کار داور می کنند

یا رب این نودولتان را بر خر خودشان نشان        *    کاین همه ناز از غلام ترک و استر می کنند

ای گدای خانقه برجه که در دیر مغان              *    می دهند آبی که دلها را توانگر می کنند

حسن بی پایان او چندان که عاشق می کشد  *    زمره دیگر به عشق از غیب سر بر می کنند

بر در میخانه عشق ای ملک تسبیح گوی          *     کاندر آنجا طینت آدم مخمر می کنند

                                 صبحدم از عرش می آمد خروشی، عقل گفت

                                 قدسیان گویی که شعر حافظ از بر می کنند